1 Weekje Thuis :)

Hoi Allemaal, 

Vandaag woensdag 1 April en we zijn een weekje inVeghel.
Wat is de week voorbij gevlogen.
Wat fijn om weer in NL te zijn.
Vertrouwde omgeving, dichterbij familie (ook al zien we niemand haha) en NL eten, ook mooi weertje geweest heerlijk.
Hoe gaat het, kom ik de dagen door, dat zijn de meest gestelde vragen zo op de app of via een telefoontje.
Dus ik dacht ik ga weer eens een blogje schrijven (nu moet ie straks natuurlijk ook nog gelezen worden, haha)
Het gaat goed, ik voel me goed en relaxt, heb een leeg en fris hoofd, hoe heerlijk is dat zeg en wat een fijn gevoel, die brainfog waar ik enorm veel last van had voor het Moskou avontuur is gewoon weg.
Hopelijk blijft dit zo als ik meerdere prikkels te verwerken krijg, maar de vooruitgang nu al is echt zo fijn.
Afgelopen week hier in het appartement geregeld op en neer gelopen in een stevige wandelpas en met gewichtjes geoefend, ook kleine dingetjes hier in huis gedaan, zoals wasje aanzetten, bed verschoond, tafel dekken.
Ik probeer steeds stapje meer te doen, alleen moet ik zorgen dat ik niet teveel achter elkaar doe en ook een dagje wat minder doen, want gisteren was ik vermoeid, dus toen was het even een stapje terug.

Afgelopen maandag zijn ze hier bloed wezen prikken en vanochtend een telefoontje van de Hematoloog gehad.
Ze is erg tevreden over mijn bloeduitslagen, ze kon nog wel zien dat er sporen van de groeihormonen in zaten, maar dat het er goed uit zag, wrs volgende week een beter beeld zonder sporen van groeihormonen.
Mijn hb 7.1 (valt me niks tegen) leuco's en trombo's nog wat te hoog maar passend bij waar ik nu ben.
Komende maandag weer bloed prikken en dan woensdag weer een telefoontje van de hematoloog.
Helaas voor nu nog niet de kids zien, de hematoloog vond dit verstandiger de kids kunnen namelijk corona bij zich hebben en dat kan ik natuurlijk er niet bij hebben (wie wel) en ook om mezelf deze week te tijd geven om te rusten en aan mezelf te werken.
Dusja voor deze week gaan we zo door en hopelijk volgende week verandering daarin.
Ik mocht van de hematoloog ook naar buiten toe, ze adviseerde het zelfs, ze zei als je een auto ongeluk heb gehad moet je ook zo snel mogelijk achter het stuur, anders wordt de drempel steeds groter.
Ik zit natuurlijk al een week of 4 a 5 binnen, dus ik zei tegen Peter na de lunch gaan wij samen naar buiten en ja hoor dat hebben we gedaan, rondje rond het speelveldje gelopen, halverwege even op het bankje gezeten, heerlijk zeg om weer buiten te zijn (wel voor de zekerheid mondkapje op en 1KM afstand)
Dit ging hardstikke goed, had ook het idee sneller te lopen dan voor Moskou en ook mijn been voelde lichter aan.
Al met al een goed begin :)

Tot binnenkort weer,
Liefs van ons